Na jaren heb ik toch weer een kledingstuk voor mijn zoon van 16 mogen naaien. De Föhr van Farbenmix. Een paar jaar terug ben ik gestopt met naaien voor Bart vanwege de uitspraak: "Je mag het wel voor me naaien, maar ik beloof niet dat ik het ook aan trek". Werkte niet echt motiverend. Maar nu heb ik de gok toch maar genomen en gelukkig maar. Hij wordt iedere week wel een keer gedragen en hij is er zelfs mee op de schoolfoto gegaan. En nee... er hoeft geen merkje in en hij zegt gewoon dat zijn moeder hem genaaid heeft. Trots!
En niet alleen daarom. : )
1 opmerking:
Staat hem zo leuk dat shirt en stoer hoor dat hij gewoon zegt dat jij het gemaakt heb.
Een reactie posten