Na een aantal verhalen op Sancho te hebben gelezen over naaiende zonen en dochters, heb ik Bart ook maar eens gepolst. En... het leek hem erg leuk om dat eens samen met mij te proberen. Ik had op Klickundblick een heel leuk kussen gezien, maar de kleuren daarvan werden natuurlijk afgekeurd. Met zijn tweeën hebben we op de kop in de bak met applicatie-lapjes gezeten en voor de computer borduurtjes uitgezocht en de kleuren naar zijn smaak aangepast, reuzegezellig!!! De borduurtjes zijn van de serie Fussbalfreunde van Kunterbunt. Het gras-stofje (van Willie, nog bedankt!!) moest natuurlijk prominent aanwezig zijn en de kleur oranje ook. Gelukkig heb ik een heel voorraadje van dit soort lapjes. Is heel handig als je zondagmorgen ineens dit soort plannen ten uitvoer gaat brengen....Ik had de patroondelen met naad getekend, zodat Bart ze heel precies kon uitknippen. Ook een groot deel van het naaien en spelden heeft hij zelf gedaan. Heel voorzichtig ging hij te werk. Bart is erg trots op het resultaat en ik ook! Hij wil er ook nog wel één voor Anna maken. Maar eerst nog maar eens een tas oid. voor hemzelf.
1 opmerking:
Hoi Diana en Bart,
Wat een superrrrrr gaaf kussen. Ik vind hem heel mooi geworden hoor Bart. Leuk dat je het zelf hebt gedaan! Ik zie nog niet zo maar een twee drie een jongen zo achter de naaimachine zijn moeder helpen!
Op naar die leuke tas voor jezelf. Daar moet zeker ook een mooi borduurtje op!
Veel plezier ervan en doe je de groetjes aan je moeder!. Ik hoop dat jullie leuke stofjes op de markt in Deventer hebben gevonden.
Groetjes Hannie
Een reactie posten